
Yüksel IŞIK
“Nefretimdir”
inzivaya çekilmek
onsuz yaşayabilmektir
“kederim”
kalabalıklar talaş yığını
“yanmayan ocakta”
yel esmeye dursun
katar önüne savurur
bir soldan, bir sağa
her zerrecik ayaklar altında
bense bir sırça köşk
dokunursa bana
kırılırım paramparça
kavuştur ellerini
gölge et
dışarısı aydınlık
içerisi karanlık gör beni
yüreğimde umut yok
sevincim kursağımda kaldı
köşkün içi kapkara
ömür denilen şey
“bunca zahmet”
anladım ki işte hayat
işte gerçek
şayet okutuyorsa
geçmişe rahmet!
şiirin de içine ettim
ahh benim bu erincekliğim
şiir değil
sanki;
nesir yazıyorum
aslında nesir benim adamım
elleri nasırlı
şiiri çok seviyorum
telli duvaklı…




























Bir yanıt yazın
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.