Macaristan 12 Nisan 2026’da sandığa giderken, sorun yalnızca bir seçim sonucu değil; Avrupa’nın ruhuna dair bir tartışmanın da yeniden alevlenmesidir.
Foto: AI / Haber.dk
Hüseyin DUYGU
huseyin.duygu@haber.dk
Yıllardır iktidarda olan Viktor Orban, ülkesinde liberal demokrasi olarak tanımladığı bir yönetim modeli kurarken, Avrupa Birliği ile ilişkileri de giderek gerilimli bir hatta taşındı.
Orban’ın siyaseti, bir yönüyle küreselleşmeye karşı ulusal egemenliği savunanların sesi oldu. Göç politikaları, medya üzerindeki denetim ve yargı bağımsızlığına dair tartışmalar, onu Avrupa içinde tartışmalı bir figüre dönüştürdü. Buna karşılık Brüksel, Macaristan’ın demokratik standartlardan uzaklaştığını savunarak çeşitli yaptırım ve baskı mekanizmalarını devreye soktu. Bu gerilim, aslında Avrupa’nın kendi içinde yaşadığı kimlik krizinin bir yansımasıdır.
Bugün gelinen noktada, seçim sonucu ne olursa olsun iki farklı Avrupa fikri karşı karşıya duruyor: Biri daha bütünleşmiş, ortak değerler etrafında şekillenen bir Avrupa; diğeri ise ulus-devletlerin kendi yolunu daha bağımsız çizdiği bir model. Orban’ın kaybetmesi, başta Almanya olmak üzere birçok Avrupa başkentinde bir “rahatlama” yaratabilir. Ancak bu rahatlama, sorunun çözüldüğü anlamına gelmeyecek; yalnızca ertelendiğini gösterecektir.
Öte yandan, kazanması halinde ise bu sonuç, Avrupa’daki popülist ve milliyetçi akımların hala güçlü olduğunu bir kez daha teyit edecektir. Bu durum sadece Macaristan’ı değil, Fransa’dan İtalya’ya kadar pek çok ülkedeki siyasi dengeleri de etkileme potansiyeline sahiptir.
Sonuçta Macaristan’daki seçim, bir ülkenin iç politik tercihi olmanın ötesine geçmiş durumda. Bu sandıktan çıkacak sonuç, Avrupa’nın gelecekte nasıl bir birlik olacağı sorusuna verilmiş bir yanıt gibi okunacaktır. Avrupa, farklılıklarını bastırarak mı güçlenecek, yoksa o farklılıklarla birlikte yaşamayı öğrenerek mi? Bu sorunun yanıtı, yalnızca Budapeşte’de değil, tüm kıtada yankılanacaktır.
Bir yanıt yazın
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.